PRZENOŚNIKI

Zdarza się często, że projektanci, producenci a także bezpośredni użytkownicy przenośników taśmowych, zapominają o elementach dodatkowych, poprawiających w sposób zasadniczy trwałość i niezawodność ciągu transportowego - zwracając uwagę głównie na parametry użytkowe i wyposażenie podstawowe przenośnika. Tymczasem zastosowanie niektórych dodatkowych elementów wyposażenia, wpływa istotnie na zmniejszenie uciążliwości i częstotliwości procesów obsługowo - naprawczych, decydujących o kosztach eksploatacji przenośnika.

Zastosowanie w/w usprawnień powoduje zwiększenie trwałości systemu, zmniejszenie poziomu hałasu i zapylenia oraz zapobiega przestojom produkcyjnym.

Naszym celem jest podniesienie standardu wykonania i eksploatacji przenośników taśmowych - co skutkuje wymiernymi korzyściami ekonomicznymi dla ich użytkowników.

Urządzenia nasze są trwałe, bezpieczne oraz skuteczne.

Skoncentrowaliśmy się przede wszystkim na 2 najczęściej występujących problemach:
1. Skutecznym czyszczeniu taśmy z resztek nosiwa
2. Naprowadzaniu taśmy zbiegającej w kierunku bocznym przenośnika

Schemat rozmieszczenia urządzeń wspomagających pracę przenośnika taśmowego

1 - uszczelnienie segmentowe SEG - BLOK
2 - zestaw samonastawny TGS lub stacja naprowadzająca TSN
3 - zgarniacz czołowy, bębnowy TBC - QC lub TPC
4 - zgarniacz podtaśmowy TPR, TPL lub TZ
5 - rolka centrująca TS lub stacja naprowadzająca TSN
6 - zgarniacz pługowy TP

I. Czyszczenie taśm z resztek nosiwa:

Taśma źle oczyszczona z resztek nosiwa jest przyczyną:

• Strat materiału i zmniejszonej wydajności przenośnika.

Łączna ilość nosiwa nagromadzonego w sposób niekontrolowany pod trasą przenośnika wyniesie:
0,0001 m x 0,8 m x 2,50 m/s x 3600 s x 16 h/d x 250 d/rok x 0,3 = 864 m3/rok !!!

• Trudności w rozruchu przenośnika (zmniejszony współczynnik tarcia).
• Zwiększonego zużycia łożysk i płaszczy krążników a także bębnów.
• Schodzenia taśmy z osiowego biegu (niszczenie brzegów taśmy, uszkadzanie konstrukcji przenośnika).
• Zmniejszenia odporności antykorozyjnej konstrukcji przenośnika.
• Konieczności zatrudnienia pracowników do czyszczenia trasy i konstrukcji przenośnika.
• Przerw w ruchu, wywołanych niesprawnością systemu.

Podczas analizy opłacalności zastosowania zgarniacza, należy z jednej strony zestawić jego koszt zakupu a z drugiej strony koszty eksploatacyjne (koszty elementów wymiennych do zgarniacza, pracochłonności tradycyjnego czyszczenia przenośnika, strat materiału, zużycia podzespołów oraz postojów produkcyjnych).

Według badań porównawczych, przeprowadzonych w 40 przedsiębiorstwach przez szwedzki Royal Institute Of Technology, ilość materiału nie usuniętego na bębnie zrzutowym (na skutek zastosowania złej jakości zgarniaczy) - stanowi 0,2% transportowanego materiału a łączny koszt powstałych z tego powodu strat, wynosi 1,10$ na każdą tonę przetransportowanego materiału.

II. Naprowadzanie taśmy w oś przenośnika:

Taśma podczas ruchu, powinna zajmować położenie środkowe, tzn. powinna być prowadzona wzdłuż osi przenośnika, w granicach tolerancji zbiegania bocznego. Dopuszczalna niewspółosiowość wynosić może max. 5 - 8% szerokości taśmy.

Zbieganie taśmy przekraczające dopuszczalną niewspółosiowość prowadzi do strat wynikających z:

• Ocierania i niszczenia obrzeża taśmy i konstrukcji przenośnika.
• Rozsypywania transportowanego materiału.
• Zwiększania oporów ruchu (do 16% całkowitych oporów ruchu przenośnika)
• Przerw w ruchu wywołanych awariami systemu.

Aby zapobiec tym zjawiskom, należy zastosować urządzenia naprowadzające taśmę, których siła centrująca, wynikająca z odpowiedniego zukosowania krążnika lub zestawu krążników, pojawia się tylko w momencie reakcji na zbieganie taśmy (w przeciwieństwie do zestawów z tzw. wyprzedzeniem).

Należy podkreślić, iż taśma przenośnika powinna być szczególnie chroniona, zważywszy na fakt, iż jest ona elementem o najniższej trwałości a koszt jej zakupu stanowi 30 - 50% kosztu całego przenośnika.